They seem to make lots of good flash cms templates that has animation and sound.

Patrzysz na posty znalezione dla frazy: rośliny przybrzeżne





Temat: Żarówka

PAR - Promieniowanie fotosyntetycznie czynne (ang. Photosynthetically active radiation, PAR, PhAR).

http://pl.wikipedia.org/w...otosyntetycznie

Upraszczając: jako że rośliny wykorzystują głównie swiatło z dwóch zakresów: czerwonego i niebieskiego (nie dotyczy glonów), ktoś wpadł na pomysł, żeby policzyć ile energii niosą fotony z tych dwóch zakresów. Ponieważ świetlówki świeca głównie w zieleni i pomarańczu, współczynnik par może znacznie odstawać od mocy w watach świetlówki.

Jak się to ma do barwy swiatła? Nijak. Tzw barwa światła jest liczona jako stosunek ilości światła w pewnym ścićle określonym zakresie (niebieskim) do ilości w drugim zakresie (czerwonym). A co ze środkiem? No właśnie nic. Dlatego dwie świetlówki różnych producentów o takiej samej barwie mogą optycznie się jednak nieco różnić.

Jak się ma barwa światła do mocy? Nie ma się. 0,1lux/0,00002lux=5 000K i 10lux/0,002lux=5 000K (jednostki są inne, ale nie wiem jakie). Świetlówka 10 000K to taka żarząca się na niebiesko rurka nad morskim akwarium.

A jak to się ma do akwarystyki. A się nie ma, bo doswiadczenia robiono na pszenicy rosnącej w pełnym słońcu, A nie roślinach wodnych, rosnących w swietle przefiltrowanym przez przybrzeżne rośliny i wodę.

PS
To jest (niestety po angielsku) źródło wiedzy. Zwłaszcza ta tabela na dole, gdzie podano p.a.r. konkretnych świelówek.
http://www.aquabotanic.com/lightcompare.htm





Temat: Neon czerwony (Neon Axelroda) / Paracheirodon axelrodi
NAZWA
Neon czerwony (Neon Axelroda) / Paracheirodon axelrodi
Ryba słodkowodna z rodziny kąsaczowatych.

WIELKOŚĆ
4 - 5 cm.

POCHODZENIE
Dopływ Rio Negro (Brazylia). W środowisku naturalnym zajmuje przybrzeżną strefę niezbyt głębokich i zacienionych wód.

ZACHOWANIE
Ryba społeczna, żyje w stadach (ławicach), płochliwa.

ROZMNAŻANIE
Bardzo trudne. Wymaga bardzo miękkiej i lekko kwaśnej wody. Ikra zostaje złożona w toni wodnej i jest wrażliwa na światło (akwarium musi być zacienione).
Rodzice jedzą ikrę - po złożeniu odłowić dorosłe osobniki lub umieścić na dnie akwarium siatkę chroniącą ikrę przed zjedzeniem.

POKARM
Wszystkożerna.

WYSTRÓJ AKWARIUM
Minimalna pojemność 50l, zagęszczenie 6 osobników na 50l.
Ciemne podłoże, korzenie, dużo roślin w tym rośliny pływające. Niezbyt intensywne światło.

STREFA AKWARIUM
Środkowa.

WODA
Temp. 23 – 26oC, kwaśna pH 5,5 – 6,5, twardość 5,5 – 8,5oN , klarowna o bursztynowym kolorze, dobrze natleniona z domieszką garbników (torf, liście dębu).






Temat: smródka czy zimnica?
Każda rzeka po wyprostowaniu gdzie woda nie ma czasu biologicznie się oczyścić bo nie ma roślin przybrzeżnych zakoli gdzie następije sendymentacja zanieczyszczeń.rzeka która jest pozbawiona rozlewisk ,zakoli, wodorostów a przez to normalnego życia będzie śmierdzieć i śmierdzi..Znam wiele przykładów wyprostowanych rzek i zawsze jest to samo nawet jeśli do takiej rzeki prawie nie wpuszcza się ścieków.A nie chce mi się gadać bo wiem że nie ma odwrotu od tych samobójczych cywilizacyjnych osiągnięć.



Temat: Oczko Pawlaka
Daj spokoj Pawlak.
Masz fajne OKO. Posadz troche roslin przybrzeznych, to zaslonisz ten czarny brzeg wypraski.
Wazne ze ladnie je umiejscowiles, i roslinnosc tworzy swietne tlo dla oka.
Jaka ma glebokosc?
PS: mam pytanie o ten oleander? Nie marznie Ci w zime? Na zdjeciu widac ze jest wkopany. Czy moze mieszkasz na opolszczyznie, albo okolicach Zieloneg Gory
Pozdrawiam



Temat: Muchołówka
Muchołówka pochodzi z przybrzeżnych równin południowo-wschodniej część Karoliny Północnej i północno-wschodniej część Karoliny Południowej. Może żyć ponad 20 lat. Rozety liści dorosłych roślin mają przeciętnie 10-15 cm średnicy. Liść składa się z trzech części: pułapki która jest prawdziwym liściem, nasady (niewłaściwie nazywanej ogonkiem) i ogonka (to ten mały słupek łączący nasadę z liściem). Spośród wszystkich roślin owadożernych muchołówka wykształciła najbardziej widowiskowy mechanizm łapania zdobyczy. Pułapka składa się z dwóch połówek liścia. Każda na brzegu posiada rząd długich ząbków. Na wewnętrznej stronie znajdują się po trzy (rzadziej cztery) włoski czuciowe. Owady, głównie muchy i mrówki, zwabione słodkim nektarem wchodzą do pułapki. Gdy tylko owad podrażni dwa włoski lub jeden dwukrotnie pułapka gwałtownie zamyka się. W pierwszej fazie nie jest zamknięta całkowicie. Dzięki temu małe owady mogą się wydostać z pułapki a roślina nie traci energii na trawienie małoznaczącego posiłku. Jeśli owad uciekł lub włoski były podrażnione przez np. krople deszczu pułapka otworzy się następnego dnia. Muchołówka wymaga jak najwięcej słońca. Może stać w bezpośrednim świetle słonecznym lub częściowym cieniu. Im więcej światła dostarczymy roślinie tym ładniej wybarwi się na czerwono. Stosujemy podlewanie przez podsiąkanie doniczkę stawiamy na podstawce z woda (poziom wody 1-4 cm).




Temat: oczko wodne
Basiu oczywiście że Masz rację ta ilość wystarczy,tylko te rośliny o liściach pływających nie mają tak dużego wpływu na równowagę biologiczną,tylko dają cień i ich korzenie nie pobierają tak dużo substancji odżywczych jak rośliny ze strefy przybrzeżnej

Linka tego podałem po to aby przedstawić wpływ działania dużej ilości roślin na utrzymanie jakości wody.
Właściciel tego oczka nie używa żadnych filtrów,pomp,lamp itp.tylko rośliny



Temat: Czy ktoś zna sekret Pistii
Tak, pistia lubi światło i jest jedną z niewielu akwariowych roślin, która występuje w swoim naturalnym środowisku w pełnym słońcu. Rośnie jednak też w bardziej zacienionych strefach przybrzeżnych(równie duża), a 400 W HPS 2m nad roślinami daje może nawet mniej światła niż 70 W HQI 30 cm nad powierzchnią wody i podobnie jak w szklarni z dodatkiem światła dziennego (pod oknem dachowym). To jednak trudno porównać, bo nie wiem, jaką powierzchnię i jak długo oświetla 400 W HPS. Coś w tym jednak jest i odtąd wszelkie pomysły dotyczące tej rośliny będę realizował tylko przy silnym świetle. Być może te moje HQI zbyt mocno nagrzewa powietrze nad wodą, przyczyniając się do osłabienia starszych liści niszczonych następnie przez grzyby. Jestem ciekawy, czy komuś w domu udało się utrzymać (lub jeszcze lepiej) przywrócić rozmiary pistii ze szklarni?



Temat: Bobry w łowisku
Hanower...
Bobry to gryzonie.
I na ile ja się znam to żywią się roślinami.
To nie wydra, że je głównie ryby.
A to, że są w łowisku to moim zdaniem plus.
Większa ilośc powalonych drzew, więcej zakamarków, rozlewisk, podtopień...
Tylko się cieszyć.
A bóbr to bardzo miłe i sympatyczne zwierzątko...

"...Latem bobry żywią się głównie roślinami wodnymi i przybrzeżnymi, zimą odżywiają się łykiem drzew liściastych (najczęściej topoli, wierzby), które zgromadziły w lecie. Drzewa stanowią jeden z budulców żeremi. Bobry bez problemu ścinają drzewa w okolicach rzek. Starają się ścinać drzewo w ten sposób, aby przewróciło się ono w kierunku rzeki..."



Temat: Pytania z egzaminu KTZ
grupa B:

1. co to są kulisy i w jakim celu się je stosuje
2. wymienić elementy uzbrojenia terenu, opisac zakładanie przewodów elektrycznych
3. nie pamietam, wybaczcie
4. wymienic strefy przybrzezne i wodne roslin i podac gatunki w nich wystepujace
5. wymienic wszystkie metody uszczelniania dna
6. wymienic elementy architektury czy cos takiego do roslin pnacych i opisac jeden z nich.
7. opisac oswietlenie architektury ogrodowej (murki, rzezby, schody)

to tak z grubsza




Temat: Lin


Rodzina: karpiowate.

Zasięg występowania: stawy i wolno płynące rzeki w całej Polsce.

Siedlisko: płytkie zbiorniki wodne o spokojnej wodzie, mulistym dnie bogato porośniętym roślinnością; w głębszych zbiornikach zajmuje strefę przybrzeżną; w rzekach zarastające zatoczki, łachy i starorzecza.

Pokarm: larwy owadów, małżoraczki, drobne ślimaki, skąposzczety, skorupiaki, szczątki roślin.

Przynęta: rosówki, czerwone i białe robaki, szyjki rakowe, gotowany groch, kukurydza, ziemniaki.

Technika łowienia: mocne, elastyczne wędzisko (3 – 5 m), kołowrotek o stałej szpuli, min. 100 m żyłki 0,20-0,30, nieduży, czuły i dobrze widoczny spławik; kuty haczyk 4-10. Lina łowimy metodą gruntową ze spławikiem (lub bez). Po zacięciu rybę należy szybko odciągnąć od podwodnych roślin

Okres ochronny: nie ma.

Wymiar ochronny: 25 cm.

Rekordowe okazy: 4,5 kg, 65 cm.

Limit dzienny: 4 sztuki łącznie z sieją i węgorzem.




Temat: Anax parthenope
Bo chyba ich tam poprostu niema. Typowe środowiska dla tego gatunku z moich obserwacji to bardziej większe zbiorniki z dużą ilością przybrzeżnej roślinności np: Pałki wodne ,Trzciny.I różne rośliny wodne... zbiorniki Często z piaszczystym dnem które są dopiero co "dopadane" przez dość już rozrośniętą Roślinność wodną..

P.



Temat: Perkoz grubodzioby (Podilymbus podiceps)
Perkoz grubodzioby (Podilymbus podiceps) - niewielki ptak wodny z rodziny perkozów, zamieszkujący USA i południową część Kanady po Amerykę Południową. W Europie pojawia się sporadycznie od lat 90. XX wieku, wpisany na listę polskiej awifauny w 2000 roku.

Cechy charakterystyczne
Upierzenie godowe brązowe, podbródek i szyja czarna, spód jaśniejszy. Ciemna pręga na dziobie. Upierzenie spoczynkowe - jaśniejsze i bardziej rdzawe, podgardle i dziób jasny. Młode z biało-czarnym prążkowaniem i rdzawymi plamami na głowie.

Wymiary średnie
dł. ciała ok. 34 cm
rozpiętość skrzydeł 58-62 cm
waga ok.
Biotop
Drobne zbiorniki słodkowodne, rzeki i bagna. Zimuje na dużych jeziorach, rzekach i wybrzeżach morskich.
Gniazdo
Gniazdo o różnorodnej lokalizacji, od pływającego, zakotwiczonego w przybrzeżnej roślinności, przez stojące w płytkiej wodzie po zlokalizowane na brzegu w gęstych roślinach.
Jaja
Wydłużone, eliptyczne, sinozielone w liczbie 2 do 10 (zazwyczaj 4 do 7).
Wysiadywanie
Jeden do dwóch lęgów, jaja wysiadywane są od zniesienia pierwszego jaja przez okres 23 dni przez obydwoje rodziców, choć przez większość czasu wysiaduje samica.
Pożywienie
Drobne kręgowce i bezkręgowce wodne.
Ochrona
Objęty ochroną gatunkową ścisłą.

źródło:
Wikipedia



Temat: Aqualit z Inni Stick czy dobrze kombinuję
Witam Panowie!
Dzisiaj mam odrobine czasu więc się chętnie przyłączę.
Jeśli mogę podzielić się swoimi spostrzeżeniami to zauważyłem
że kluczem do sukcesu w Nature Aquarium nie jest matematyczne,
chemiczne analizowanie wszystkich elementów .Liczy się minimalizm
w każdym aspekcie . Nie można oderwać naturalnego tworzywa
jakim są rośliny od jej macierzystych warunków bytowania.
Dlatego Pan Amano przed stworzeniem całej linii produktów penetrował cały pas równikowy pobierając próbki gleby przybrzeżnej etc.
Zbyt wiele uwagi poświęca się technice . Kiedy zobaczyłem zbiorniki Pana Amano na żywo zrozumiałem ,że on jest nie tylko mistrzem ale intuicjonistą(nie wiem czy taki wyraz istnieje)
To jak w szkole .Pan nauczyciel pyta rozumiecie ,a wszyscy TAK......
A ilu zrozumiało...?.



Temat: Łowienie na wysokiej wodzie
W czasie przyboru ryba raczej będzie uciekać z nurtu ku brzegom i będzie szukać miejsc osłoniętych przed nim i spokojniejszych, a zatem za przybrzeżnymi kamieniami, kępami roślin, zatoczkami ze spokojniejszą wodą itd. - tam trzeba jej szukać. W takich miejscach nieźle swego czasu brały mi płocie /pęczak, biały robak/. Na takiej wodzie na Sanie ładnie bierze Świnka. Ja łowiłem zwykłą spławikówką, można też zastosować przystawkę ze spławikiem.
Innych metod nie stosowałem.



Temat: j. Lipie
Czy miałeś przyjemność tam nurkować?

Tak i to kilkakrotnie choć nie znam tego akwenu jeszcze tak jak bym chciał.
Generalnie jezioro bardzo fajne na wypad weekendowy nawet z całą familią - dość dobra baza noclegowa (domki, namioty motel), plaża z WOPR, Możliwość wypożyczenia sprzętu pływackiego i podwodnego - stacjonuje tam jeden z klubów bodajrze gorzowskich. Jazioro o tyle unikatowe, iż posiada niesamowity turkusowy odcień podczas lata, Nie jest to zielonkawy, typowy dla wód jeziornych kolor ale właśnie taki turkusik. Dwa razy zdarzyło nam się pływać na 25-30m bez potrzeby jakiegokolwiek światła w widoczności 12-14m- super.
Ponadto w strefie przybrzeżnej bardzo bogate życie z mało spotykanymi roślinami pochodzenia paprociowego (jak znajdę nazwę spec. to podam), dużo rogatka, żabienic, trzcinowatych.
UWAGA! Jezioro żeglowne więc bojka na pewno się przyda z uwagi na łodzie, a zwłaszcza na motorówki.



Temat: prowincja



| stacje z dachami, z których łuszczy się farba, czas.
| tu nikt nie przystaje, chyba że musi cofnąc pamięć,

No to cofamy :)

   Vice versa

   Odbicia gęsi, wierzbin w stawie,
   neumy obłoków wpięte w przestrzeń
   jednogłosowe, luterańskie -
   trwające wciąż w tej samej wierze:
   Kyrie Eleison dnia zwykłego!
   - w łodygach roślin, w wiatru szumie,
   w każdej postaci Imię Jego -
   wszystko wymawia tak jak umie.

   Więc czemu stoję szary, cichy,
   jakby nie było mnie tu prawie?
   - By ten, co w wodzie tkwi odbity
   mógł się wymówić: Chariel... Chariel...


verte

przybrzeżne darnie, namyślenia, tak cicha strata,
bo ptakom pisanym na wodzie się nie dowierza,
ich się nie leczy od kiedy noszą żałobę po piórze.

takim językiem kochają odbicia, tak nie sypiają
przy sobie.

dlatego chariel zimuje - grafitowa, niema,
jakby nie było wokół świata, tylko ten cień, sen
na wyspie, mieniący się zupełnie jak marco.





Temat: lin i karaś

A powiedz mi, masz jakąś wypróbowaną zanętę na lina? Nigdy tych ryb nie łowiłem i nie wiem, jak zacząć, jaka zanęta, zestaw itp. Czytałem te wszystkie posty na forum o linie, ale tam tyle propozycji, że nie wiem którą wybrać Mam zamiar łowić na lekkiego feedera, na stawach. jeśli byś mógł, napisz mi coś o linach na PW, żeby tu nie robić offtopu. Będę wdzięczny
Właśnie tutaj jest miejsce na taką wymianę myśli. Niech inni też czytają, sami coś wnoszą. Ja generalnie nie nastawiam się na lina gdyż z uwagi na kaprysy tej ryby. zazwyczaj bywa ona przyłowem z karasiem, karpiem. Najczęściej miejscem żerowania lina jest granica roślinności przybrzeżnej, czasami pas między nią i brzegiem, jakieś oczko wolne od roślinności. Ulubione przez lina rośliny to moczarka kanadyjska i grzybień. Łowiąc tak blisko należy zachować ciszę, niczego nie rzucać na ziemię, chodzić wręcz na palcach. Co do budowy zestawu to im delikatniej tym lepiej, finezja procentuje wynikami. Cienka żyłka, maleńki spławiczek to to co lubi lin. Przynęta to kawałek rosówki, czerwony robaczek, kostka ziemniaka czy kukurydza, czasami warto po eksperymentować z kanapkami. Co jeszcze? Hmmm ... Lin lubi przełom dnia i nocy, gdy jeszcze jest szaro, a z nad wody wstają poranne mgły. Spławiczek zatacza kółeczka, drga, nieznacznie si ę zanurza, zastyga w bezruchu... wtedy czujesz dreszcz emocji i wiesz że twoją przynętą zainteresowało się oliwkowe marzenie.



Temat: Jak Drako oczko budował...
świetny opis budowy oczka , udokumentowany fotami (to co lubimy najbardziej ) oczko bardzo ładne , zresztą jakie oczko--ocean
Jeśli w strefi przybrzeżnej chcesz wyeliminować doniczki to sadź rośliny bezpośrednio w kamieniach-kamyczkach.Wielkie za kawał dobrej roboty

Jeśli znudzi Ci się zbieranie kamieni po całej Polsce to tu masz namiar na Kraków-tel.889-202-742. w opisie pisze że 50gr za kilogram



Temat: Gniazdko (chyba trudniejsze...)
Po przejrzeniu wszelkich dostępnych źródeł, oczywiście z wyjątkiem tych naturalnych
wysnułam wniosek, iż jest to gniazdo:
łyski Fulica atra
gniazdo z suchych części roślin wodnych, dobrze ukryte w roślinności przybrzeżnej, na niezbyt głębokiej wodzie; jaja białawe, drobno ciemnordzawo nakrapiane...
ciekawa jestem czy trafiłam

a może jest to gniazdo któregoś perkoza?



Temat: Obserwacje ssaków 2006
Na stronie Wigierskiego Parku Narodowego znalazłem na ten temat:

W diecie bobra dominują rośliny gatunków przybrzeżnych i wodnych. Żywi się nimi regularnie przez cały rok, zimą natomiast podstawę jego pożywienia stanowią zmagazynowane w pobliżu żeremia gałązki drzew i krzewów. Latem posiłki są zdecydowanie bardziej urozmaicone. Bóbr będąc roślinożercą do swego codziennego jadłospisu włącza rozmaite gatunki roślinności zielnej i wodnej, jak grążele, grzybienie, rdestnice i rzęsy. Od późnej jesieni do wczesnej wiosny w pokarmie bobrów dominują kora, miazga, pędy oraz liście drzew i krzewów, wśród których najchętniej zgryzane są: wierzba, osika, brzoza oraz leszczyna. Jeden osobnik potrafi powalić osikę o średnicy 30 cm w przeciągu 15 minut.



Temat: Wielkopolskie ryby ;)
Płoć


Budowa:

Ciało w zależności od wieku ryby i rodzaju zamieszkiwanej wody mniej lub bardziej wygrzbiecone, ścieśnione w płaszczyznach bocznych. Linia brzucha pomiędzy płetwami brzusznymi a odbytową zaokrąglona. Początek płetwy grzbietowej na linii nasady brzusznych (tylko czasami minimalnie przesunięty ku tyłowi). Otwór gębowy wąski, ustawiony prawie poziomo. Oczy czerwonawe (znak rozpoznawczy płoci, która jest bardzo podobna do wzdręgi), koliste duże łuski, 39÷48 (najczęściej 42÷45) wzdłuż linii bocznej. W płetwach piersiowych po 16 promieni, w grzbietowej i odbytowej po 12÷14. Zęby gardłowe jednorzędowe 5-6-5. Grzbiet ciemnozielony, do zielononiebieskiego, boki srebrzyste z żółtawym połyskiem. W okresie tarła brzuch połyskuje czerwonawo. Płetwy piersiowe, brzuszne i odbytowa są czerwonawe. Długość 25÷30 cm, maksymalnie 50 cm.

Występowanie:

Europejskie wody stojące i wolno płynące na północ od Pirenejów i Alp, aż po Ural i Syberię.

Tryb życia:

Ryba stadna żyje w porośniętej roślinnością przybrzeżnej strefie wody.
Zimę spędza w spokojnych, głębokich miejscach.
Pora tarła od kwietnia do maja. Okres wylęgania 4-10 dni.

Odżywianie:

Małe organizmy zwierzęce oraz rośliny.

Połowy:

Wszelkie drobne przynęty zwierzęce i roślinne, białe robaki, ziarna: konopi, pszenicy, pęczak. Cały rok (także spod lodu). Wszelkie metody spławikowe. Jednak okazy większe łowi się na lekkie przystawki. Zacięcie musi być natychmiastowe ponieważ w momencie gdy wyczuje haczyk wypluwa go natychmiast.




Temat: Tatarskie korzenie
Tataria do Tatarii, ku Tatarii, Tatarię, Tatarią, w Tatarii
Tatarzyn (dawniej Tatar), tym Tatarzynem, o tym Tatarzynie; ci Tatarzyni, tych Tatarzynów, tym Tatarzynom
Tatar (członek plemienia), tym Tatarem, o tym Tatarze; ci Tatarzy, tych Tatarów, tym Tatarom
Tatarka (członkini plemienia), tę Tatarkę, tą Tatarką; te Tatarki, tych Tatarek, tym Tatarkom
tatarszczyzna (o) tej tatarszczyźnie, tę tatarszczyznę, tą tatarszczyzną
tatarski tatarskiego, tatarskiemu, (o) tatarskim; (o) tatarskiej, tatarską; tatarscy; tatarskie

ale

tatar (potrawa rz. mż a. mnż I, D. -a, pot. ‘befsztyk z mielonego surowego mięsa’), tego tatara, o tym tatarze
tatarak( rz. mnż IIa, D. -u ‘bylina występująca w przybrzeżnej strefie wód stojących; charakteryzuje się mieczowatymi, długimi liśćmi oraz aromatycznym kłączem, wykorzystywanym ze względu na olejki eteryczne w przemyśle spożywczym, farmaceutycznym’) tego tataraku, tym tatarakiem; te tataraki, tych tataraków, tym tatarakom
tatarakowy (o) tatarakowym; (o) tatarakowej, tatarakową; tatarakowe
tatarka (kasza rz. ż Ib, lm D. ~rek ‘roślina będąca pastewnym gatunkiem gryki’ ) tę tatarkę, tą tatarką; te tatarki, tych tatarek, tym tatarkom
tatarczany (o) tatarczanym; (o) tatarczanej, tatarczaną; tatarczane



Temat: Muskularna mucha
Bardzo dziękuję za informacje. Dodam, że fotografowana była na pływających, martwych roślinach przybrzeżnych, w stawie, po wykopanym torfie, 10.08.2008. Napoleonów.



Temat: Uwielbienie do leszczy
Budowa zewnętrzna: Silnie wygrzbiecone, bocznie równie silnie ścieśnione ciało o tępym pysku i prawie dolnie ustawionym otworze gębowym. Średnica oka mniejsza od długości pyska. Łuski duże. 50-57 wzdłuż linii bocznej. Płetwa grzbietowa z 12, a odbytowa z 26-31 promieniami. Płetwy piersiowe sięgają do nasady płetw brzusznych. Zęby gardłowe jednorzędowe, 5-5. Grzbiet w kolorze od ołowianego do czarniawego, zazwyczaj zielonawo połyskujący. Boki jaśniejsze, metalicznie lśniące. Brzuch białawy o perłowym połysku. U starszych osobników jest on zwykle złocisty. Płetwy nieparzyste ciemnoszare; parzyste jasnoszare. Długość 30-50 cm, maksymalnie 75 cm.
Występowanie: na terenie całej Polski - w jeziorach, rzekach, zbiornikach zaporowych, w wyrobiskach żwirowych.
Tryb życia: Młode ryby żyją w małych stadkach, w przybrzeżnej strefie wody. Starsze w jej głębszych rejonach, skąd wraz z nastaniem ciemności ciągną w poszukiwaniu pokarmu na przybrzeżne płycizny (głęboko penetrują muł, pozostawiając charakterystyczne ślady żerowania). Tarło - od maja do czerwca. W tym okresie u samców występuje silna wysypka tarłowa. Stado tarłowe wyszukuje płytkie, silnie porośnięte roślinnością miejsce w strefie brzegowej.

Żółtawa ikra o średnicy 1,5 mm przykleja się do wodnych roślin. Okres wylęgania trwa od 3 do 12 dni. Dojrzałość płciową uzyskuje w 3-4 roku życia.
Pokarm: glony, części roślin, larwy ochotkowych, larwy chruścika, widłonogi, skorupiaki, mięczaki.
Występowanie: wszystkie wody nizinne z wyjątkiem bardzo małych rzeczek, także w przybrzeżnych wodach Bałtyku.
Podstawowe techniki połowu: metoda spławikowa, denka, legery oraz drgająca szczytówka.
Rekord krajowy: 7,10 kg.
Normy medalowe: złoty 4 kg, srebrny 3 kg, brązowy 2,5 kg.
Wymiar ochronny: brak
Okres ochronny: brak
Limit dzienny: brak
Tym, którzy chcieliby poszukać obcych stron o leszczach sugeruję w Googlowarkę wpisać bream, lahkna, brasse, bremes, brasen, breme, abramide, braxen, brasem, deverika, cejn velky.

http://www.wedkowanie.org...ntent&task=view



Temat: Atlas Ryb
Płoć



Budowa zewnętrzna:

Ciało w zależności od wieku ryby i rodzaju zamieszkiwanej wody mniej lub bardziej wygrzbiecone, ścieśnione w płaszczyznach bocznych. Linia brzucha pomiędzy płetwami brzusznymi a odbytową zaokrąglona. Początek płetwy grzbietowej na linii nasady brzusznych (tylko czasami minimalnie przesunięty ku tyłowi). Otwór gębowy wąski, ustawiony prawic poziomo. Oczy czerwonawe (znak rozpoznawczy płoci, która jest bardzo podobna do wzdręgi), koliste duże łuski, 39-48 (najczęściej 42-45) wzdłuż linii bocznej. W płetwach piersiowych po 16 promieni, w grzbietowej i odbytowej po 12-14. Zęby gardłowe jednorzędowe 5/6/-5. Grzbiet ciemnozielony, do zielononiebieskiego, boki srebrzyste z żółtawym połyskiem. W okresie tarła brzuch połyskuje czerwonawo. Płetwy piersiowe, brzuszne i odbytowa są czerwonawe. Długość 25-30 cm, maksymalnie 50 cm.

Występowanie:

Europejskie wody stojące i wolno płynące na północ od Pirenejów i Alp, aż po Ural i Syberię. W dopływach mórz Czarnego i Kaspijskiego oraz systemach rzecznych, uchodzących do Morza Egejskiego, w Maricy i Wardarze, występują cztery podgatunki płoci. W Morzu Czarnym i Azowskim występuje anadromiczna, żyjąca w słonawych wodach forma Rutilus rutilus heckeli, w Morzu Kaspijskim zaś Rutilus rutilus caspicus.

Tryb życia:

Stadna ryba porośniętej roślinnością przybrzeżnej strefy. Zimę spędza w spokojnych, głębokich miejscach. Pora tarła od kwietnia do maja. W tym okresie u samców występuje wysypka tarłowa. Ikra kleista o średnicy 1 mm (50000 do 100000 sztuk, u formy wędrownej do 200000) przyczepia się, podobnie jak świeżo wyklute larwy, do podwodnych roślin, korzeni oraz kamieni. Okres wylęgania 4-10 dni.

Odżywianie:

Małe organizmy zwierzęce oraz rośliny.

Ciekawostki:

Czy wiesz, że... inne, czasami całkowicie zapomniane nazwy płoci to... wandrówka oraz płotka.

Uwagi:

Na wodach PZW, jak również na wodach morskich nie posiada okresów ochronnych.

Ryby i prawo:

Wymiar ochronny:
Płoć - 20 cm

Rekordy:
Płoć - 2.2kg (Polski)

Normy medalowe:
Płoć - 1.1kg 0.9kg 0.7kg (WW)




Temat: Atlas Ryb
Leszcz



Budowa zewnętrzna:

Silnie wygrzbiecone, bocznie równie silnie ścieśnione ciało o tępym pysku i prawie dolnie ustawionym otworze gębowym. Średnica oka mniejsza od długości pyska. Łuski duże. 50-57 wzdłuż linii bocznej. Płetwa grzbietowa z 12, a odbytowa z 26-31 promieniami. Płetwy piersiowe sięgają do nasady płetw brzusznych. Zęby gardłowe jednorzędowe, 5-5. Grzbiet w kolorze od ołowianego do czarniawego, zazwyczaj zielonawo połyskujący. Boki jaśniejsze, metalicznie lśniące. Brzuch białawy o perłowym połysku. U starszych osobników jest on zwykle złocisty. Płetwy nieparzyste ciemnoszare; parzyste jasnoszare. Długość 30-50 cm, maksymalnie 75 cm.

Występowanie:

W dużych, żyznych jeziorach i wolno płynących rzekach (kraina leszcza) na północ od Pirenejów i Alp. Od Irlandii i Anglii (nie występuje w północnej Szkocji i Kornwalii), przez Europę Zachodnią i Środkową, w południowej Norwegii, Szwecji i Finlandii. aż do Uralu. Tworzy dwa podgatunki: Abramis brama danubii (basen Dunaju) i Abramis brama orientalis.

Tryb życia:

Młode ryby żyją w małych stadkach, w przybrzeżnej strefie wody. Starsze w jej głębszych rejonach, skąd wraz z nastaniem ciemności ciągną w poszukiwaniu pokarmu na przybrzeżne płycizny (głęboko penetrują muł, pozostawiając charakterystyczne ślady żerowania). Tarło - od maja do czerwca. W tym okresie u samców występuje silna wysypka tarłowa. Stado tarłowe wyszukuje płytkie, silnie porośnięte roślinnością miejsce w strefie brzegowej. Żółtawa ikra o średnicy 1,5 mm przykleja się do wodnych roślin. Okres wylęgania trwa od 3 do 12 dni. Dojrzałość płciową
uzyskuje w 3-4 roku życia.

Odżywianie:

Małe zwierzęta denne.

Ciekawostki:

Czy wiesz, że... inne, czasami całkowicie zapomniane nazwy leszcza to... glapa, kleszcz oraz laskura.
Potocznie zwany też lechem, lechoniem...

Uwagi:

Zgodnie z Regulaminem Amatorskiego Połowu Ryb PZW nie posiada wymiaru, ani okresu ochronnego.

Ryby i prawo:

Wymiar ochronny:
Leszcz - 40 cm

Rekordy:
Leszcz - 6.85kg (Polski)

Normy medalowe:
Leszcz - 4kg 3kg 2.5kg (WW)




Temat: Nocny Leszcz
KARPIOKSZTAŁTNE
Leszcz
Abramis brama

Budowa zewnętrzna: Silnie wygrzbiecone, bocznie równie silnie ścieśnione ciało o tępym pysku i prawie dolnie ustawionym otworze gębowym. Średnica oka mniejsza od długości pyska. Łuski duże. 50-57 wzdłuż linii bocznej. Płetwa grzbietowa z 12, a odbytowa z 26-31 promieniami. Płetwy piersiowe sięgają do nasady płetw brzusznych. Zęby gardłowe jednorzędowe, 5-5. Grzbiet w kolorze od ołowianego do czarniawego, zazwyczaj zielonawo połyskujący. Boki jaśniejsze, metalicznie lśniące. Brzuch białawy o perłowym połysku. U starszych osobników jest on zwykle złocisty. Płetwy nieparzyste ciemnoszare; parzyste jasnoszare. Długość 30-50 cm, maksymalnie 75 cm.

Czy wiesz, że... inne, czasami całkowicie zapomniane nazwy leszcza to... glapa, kleszcz oraz laskura.

Występowanie: W dużych, żyznych jeziorach i wolno płynących rzekach (kraina leszcza) na północ od Pirenejów i Alp. Od Irlandii i Anglii (nie występuje w północnej Szkocji i Kornwalii), przez Europę Zachodnią i Środkową, w południowej Norwegii, Szwecji i Finlandii. aż do Uralu. Tworzy dwa podgatunki: Abramis brama danubii (basen Dunaju) i Abramis brama orientalis.

Tryb życia: Młode ryby żyją w małych stadkach, w przybrzeżnej strefie wody. Starsze w jej głębszych rejonach, skąd wraz z nastaniem ciemności ciągną w poszukiwaniu pokarmu na przybrzeżne płycizny (głęboko penetrują muł, pozostawiając charakterystyczne ślady żerowania). Tarło - od maja do czerwca. W tym okresie u samców występuje silna wysypka tarłowa. Stado tarłowe wyszukuje płytkie, silnie porośnięte roślinnością miejsce w strefie brzegowej. Żółtawa ikra o średnicy 1,5 mm przykleja się do wodnych roślin. Okres wylęgania trwa od 3 do 12 dni. Dojrzałość płciową uzyskuje w 3-4 roku życia.

Odżywianie: Małe zwierzęta denne.




Temat: Cyranka
Nazwa :
łac. Anas querquedula
pl. Cyranka zwyczajna (Cyranka)
ang. Garganey
niem. Knäkente
Podgatunki:
Nie wyodrębniono.
Występowanie:
Europa i Azja miedzy 42º, a 65º stopniem szerokości północnej. Zimowiska w: Afryka, południowo-wschodnia Azja, subkontynent indyjski.
Środowisko:
Tereny otwarte, niezalesione, płytkie słodkowodne jeziorka z obfitą roślinnością przybrzeżną, bagna, rozlewiska rzeczne, zalane pola, podmokłe, bagienne łąki. Zimą rozległe słodkowodne jeziora, bagna i laguny.
Wygląd:
Mała kaczka, o wadze miedzy 290-480g i długości około 38 cm .
Samiec: Czubek głowy ciemno brązowy, nad okiem biały pas biegnący wzdłuż głowy i opadający na szyję. Dolna część głowy, poniżej oka, szyja i pierś brązowo-czerwona z ciemnym wzorem. Boki ciał srebrzysto - białe. Na skrzydłach luźne, lancetowate, trójbarwne pióra w kolorach: szaroniebieskim, białym i czarnym. Oczy ciemno brązowe, dziób ciemno szary, nogi niebiesko-szare. W szacie spoczynkowej samiec podobny do samicy.
Samica: Upierzona, tak jak u większość samic kaczek właściwych.. Kolor upierzenia utrzymany jest w różnych odcieniach brązu. Oczy brązowe, dziób ciemno oliwkowo-szary, nogi niebiesko-szare.
Osobniki młodociane podobne do samicy.
Odżywianie:
Pokarm zdobywa w sposób typowy dla kaczek właściwych, z lustra wody, gruntując oraz przeszukując płytki obszar przybrzeżny. W skład diety wchodzą różne drobne zwierzęta wodne: owady i ich larwy, mięczaki, skorupiaki, płazy i małe rybki, a także nasiona, korzenie, bulwy i zielone części traw, turzyc i roślin wodnych.
Rozmnażanie:
Dojrzałość uzyskuje w pierwszym roku życia. Sezon lęgowy na wolności rozpoczyna Sie na przełomie kwietnia i maja i trwa do lipca.. Zniesienie liczy od 8 do 11 jaj o skorupce od jasno słomkowej do jasno brązowej barwy. Gniazda zakładane są na ziemi wśród roślinności, nieopodal wody. Wysiadywaniem jaj zajmuje się tylko samica, inkubacja trwa od 21 do 23 dni. Młode lęgną się synchronicznie, zdolność lotu uzyskują po 35-40 dniach.
Status w hodowli:
Gatunek często utrzymywany, łatwy w hodowli. Bez specjalnych wymagań, może być utrzymywany w stadzie. Okres zimowy cyranki powinny spędzać w pomieszczeniu, zwłaszcza noce. Rozmiar obrączki 7 mm,
Hybrydyzacja:
Możliwe tworzenie hybryd ze wszystkimi gatunkami z rodzaju Anas, a także z gatunkami z rodzaju Aythya. Szczególnie podatna na hybrydyzacje z cyranką moroskrzydłą i cynamonką, z tego względy nie powinna być utrzymywane z tymi gatunkami na wspólnym wybiegu.
Uwagi ogólne:
Gatunek polecana dla początkujących hodowców. Samce wydają charakterystyczne metaliczne odgłosy.

Opis z tworzonej właśnie encyklopedii ptaków blaszkodziobych. © Michał "Lobo" Bugajski



Temat: Hełmiatka ""Netta rufina""
Hełmiatka -Netta rufina

Kaczka średniej wielkości zbliżona do wymiarów kaczki domowej.Wymiary długości całego ciała wynoszą ok 60 cm z czego na ogon przypada ok. 8 cm . Rozpiętość skrzydeł tych kaczek wynosi 95 cm a waga ciała wacha się ok 0,8kg - 1,5kg .W okresie godowym głowa i część karku samca są barwy rdzawobrązowej z puszystym zaokrąglonym czubem , pierś ,brzuch pokrywy skrzydłowe i kuper czarne , białe boki , szaro brązowy wierzch,lusterka białe .Dziób i nogi czerwone .Samica ma czub mniejszy i tylko górną część głowy oraz kark brązowe ,pozostała część jest biała a dziób tylko przy końcu czerwony .Pozostała część ubarwienia kaczki jest rdzawo szara. Gatunek ten w naturze występuje w pobliżu Morza Czarnego i Kaspijskiego . W Europie występuje w dużym rozproszeniu ,w Polsce gnieżdzi się nielicznie na jeziorze Śniadrwy i Mikołajki .Zimuje w basenie Morza Śródziemnego i południowej Azji.

Gnieździ się pojedynczo, czasem w małych koloniach. Gniazdo zakłada w cieniu gęstej przybrzeżnej roślinności z obfitym podkładem suchych i świeżych łodyg trzciny oraz liści ,wysokości ok. 50 cm.

Rozmnaża się jeden raz w roku , składa od 6 - 14 kremowo-żółtych lub bladozielonych jaj wysiadywanych przez okres 26 - 28 dni przez samicę. Pisklęta uzyskują zdolność latania po 8 tygodniach.
Pożywienie tych kaczek w naturze stanowią przeważnie zielone części roślin wodnych takich jak młode pędy ,kłącza , pączki oraz nasiona roślin wodnych .Dietę swą wzbogacają także pokarmem zwierzęcym takim jak owady , mięczaki , skorupiaki i inne drobne zwierzęta . Żeruje zawsze w wodzie, nurkując, bądź gruntując, jak kaczki właściwe.





Temat: Płoć, płotka (Rutilus rutilus)




Występowanie

Występuje w całej Europie z wyjątkiem Półwyspu Iberyjskiego, zlewiska Adriatyku, Grecji oraz północnej Skandynawii, na wschodzie sięga daleko w głąb Azji. Występuje we wszystkich wodach słodkich w Polsce (w rzekach i w jeziorach, z wyjątkiem górskich), także w wodach przybrzeżnych Bałtyku.

Inne dawne nazwy płoci to: wandrówka, srebrzatka, ramiennica.

Tryb życia

Żyją w stadach, żerują gromadnie. Ryby płochliwe i bardzo ostrożne. Osiągają: 30-40 maksymalnie 50 cm długości, 0,5 - 2 kg wagi. Niektóre z płoci żerują w morzu, a trą się w wodach słodkich - jest to anadromiczna forma płoci występująca w Bałtyku. Stanowi pokarm dla szczupaków, sandaczy, sumów oraz boleni.

Odżywianie

Zjada zarówno pokarm roślinny jak i zwierzęcy. Rodzaje pokarmu i żerowiska zmienia kilkakrotnie. Narybek żywi się planktonem skorupiakowym na płyciznach; roczniaki przechodzą na pokarm denny - skorupiaki, mniejsze larwy owadów oraz glony i inne rośliny. Przy długości około 20 cm płoć zaczyna odżywiać się mięczakami, głównie racicznicami.

Rozród

Samice osiągają dojrzałość płciową w 3-4 roku życia przy długości około 10 cm, samce o rok wcześniej. Tarło odbywa się zazwyczaj na przełomie kwietnia i maja przy temperaturze 15-16 stopni C. Ikra ginie przy temperaturze poniżej 8 stopni C. Składana jest ona na różnym podłożu, zazwyczaj są to rośliny podwodne, stare liście i łodygi trzcin; z ich braku mogą to być kamienie. Ikra trzyma się podłoża dzięki specjalnym kosmkom. Samica o długości 10 cm składa około 2500 ziaren ikry. Wylęg następuje po upływie około 12 dni. Po około 20 dniach wylęg napełnia pęcherz pławny i rozpoczyna aktywne życie. Ciało pokrywa się łuską przy długości około 5 cm.Płoć rośnie wolno, w wieku 10 lat osiąga długość 22cm. Żyje do 15-18 lat. W warunkach naturalnych często krzyżuje się z leszczem, krąpiem, wzdręgą, kleniem i ukleją.

Ochrona
Wymiar ochronny - brak
Okres ochronny - brak



Temat: Dobrze się stało?
Było ciekawe florystycznie i faunistycznie miejsce całkiem blisko mojego rodzinnego osiedla...
Ols porzeczkowy- niestety wykazujący już objawy degeneracji, ale większość gatunków charakterystycznych pozostała. Na obrzeżach runo właściwe lasom łęgowym, z tyłu- niestety uregulowana, ale jeszcze z fragmentami przybrzeżnych wierzb, rzeczynka Zimnica. O ile wody przez nią prowadzone nie należą do czystych ,o tyle życie wkoło całkiem nieźle kwitnie i to nie tylko za sprawą roślin.
Już od pewnego czasu przebąkiwano o objęcie ochroną Doliny Zimnicy wraz z pozostałościami lasów łęgowych i łąk. Z racji bliskiego sąsiedztwa szybów kopalnianych i podziemnej plątaniny korytarzy z grasującymi w nich górnikami ( a ponoć niedługo świecącymi od odpadów radioaktywnych, które będą tu składowane... ), pomysł świetny. Pomijam oczywisty fakt, że dla mnie te niedobitki lasów zalewowych i w ogóle doliny rzeczne, powinny być oczkiem w głowie naszych rajców. Póki co mamy “Ścieżkę do dębów”. Typowa ścieżka edukacyjna z jedną tablicą info, ogrodzonymi mrowiskami i miejscem z ławkami. Po drodze foliowe wory na śmieci na stojakach (powiszą do przyszłego tygodnia...).
Zaczęłam się zastanawiać nad tym, co się stało. Czy zwiększenie dostępności tego ciekawego terenu przez poszerzenie ścieżek (całe szczęście nie w drzewostanie!), zbudowanie drewnianej kładki przez wilgotny, zalewany wysiękami odcinek dróżki- w czasie wiosennych roztopów- prawie nie do przejścia, pomoże przetrwać temu obszarowi? Zastanawiam się mocno nad tym. Teraz już każdy wejdzie, wjedzie i ...ech! Słowika i wilgi pewnie już nie usłyszę. Z drugiej strony- jako teren sąsiadujący z nieszczęsną strefą ekonomiczną, jest i tak zagrożony hałasem, tym, że znajdą się w nim przytulne miejsca na odpady...
Ktoś wreszcie uznał, że warto zainteresować nim mieszkańców i ukazać co mogą stracić. Tyle, że obawiam się, że niewielu z nich przejmie się losem tego miejsca i doceni jego wartość. Już widziałam zwiększony ruch na ścieżce (rowery) i dzikie tłumy w weekendowe spacery poobiednie...Nie powiem już o zebranym żniwie w postaci trupów owadzich wkomponowanych w podłoże.
Takie refleksje... Pewnie demonizuję?...
Cóż, pytanie tylko do Was- jakieś doświadczenia? coś podobnego na Waszych oczach się stało? wyszło na dobre czy wyszło jak zawsze?



Temat: Słonecznica
Słonecznica



Słonecznica[/b] (Leucaspius delineatus):Ciało wrzecionowate, bocznie nieco spłaszczone; łuski duże, srebrzyście lśniące, łatwo odpadające (44 do 48 wzdłuż ciała). Górnie ustawiony, mały otwór gębowy; spiczaste zakończenie szczęki dolnej wchodzi w płytkie zagłębienie szczęki górnej. Niepełna linia boczna zaznaczona jest jedynie na 7-12 łuskach. Krawędź brzucha pomiędzy płetwami brzusznymi a płetwą odbytową w formie kila. Zęby gardłowe jedno- lub dwurzędowe, 5-4. Grzbiet od koloru brązowawego do oliwkowego. Boki intensywnie srebrzyste z niebieskawym połyskiem, brzuch białawy. Wzdłuż ciała biegnie długa niebieska smuga, szczególnie wyraźna na trzonie ogonowym. Długość 6-9 cm, samice (maksymalnej długości do 12 cm) są nieco większe od samców.

[b]Występowanie:

Małe zbiorniki wodne lub drobne, wolno płynące cieki od dorzecza Renu po dorzecze Uralu i zlewisko Morza Kaspijskiego.

Tryb życia:

Mała, stadna ryba niezwykle odporna na klimatyczne oddziaływania. Zwykle trzyma się blisko powierzchni wody wśród gęstego porostu przybrzeżnej roślinności. Okres tarła od kwietnia do czerwca. Za pomocą krótkiego pokładełka samica przykleja składaną ikrę (o średnicy 1 mm) kolistymi lub spiralnymi rzędami do łodyg roślin. Do czasu wyklucia się larw (po 9-12 dniach) samiec pilnuje złożonej ikry i opiekuje się nią. Słonecznice uzyskują dojrzałość płciową pod koniec pierwszego roku życia.

Odżywianie:

Plankton zwierzęcy i roślinny, owady trafiające z powietrza do wody.

Uwagi:

Zakaz połowu - objęta ochroną prawną:

Mocą Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 26 września 2001r w sprawie określenia listy gatunków
zwierząt rodzimych dziko występujących objętych ochroną gatunkową została objęta ścisłą ochroną.

Wpisana do Polskiej Czerwonej Księgi Zwierząt.



Temat: jakie są metody połowu owadów wodnych?
Pulapki z butelek najlepiej tak dobierac, zeby obciete czesci pasowaly na wcisk i nie trzeba bylo laczyc na stale lejka ze zbiornikiem. Latwo wtedy na miejscu wybrac zawartosc. Przyneta nie jest potrzebna, jak miejsce jest dobre dla chrzaszczy to pulapka sama sie "zaprzynetuje". Przy czym problem bedzie wtedy, kiedy w srodku zaczniesz znajdowac trupy mlodych rzesorkow (to byl powod, dla ktorego zaprzestalem stosowania takich pulapek). W czasach studiow, jak na wiosne byla jeszcze w marcu warstwa lodu na jeziorach, jezdzilem wczesnie rano zakladac lub wybierac takie butelkowe pulapki praktycznie co dwa-trzy dni, w kwietniu w dobrych miejscach po takim czasie w srodku bylo po kilkaset chrzaszczy, czesto male ryby, jakies zaby itp. Zawsze zakladalem takie pulapki tylko w strefie przybrzeznej, im wiecej roslinnosci w wodzie tym lepiej, ale na takich "lisciastych" rozlewiskach pod drzewami na skrajach lasu, gdzie roslin nie bylo tylko roztwor humusu nad gruba warstwa gnijacych lisci, tez bywalo bardzo duzo robactwa. Butelki raczej mocowalem wbitymi w dno patykami, w takich miejscach, ze butelka lezala poziomo na dnie, a nad nia bylo od paru do moze 20 cm wody. Metoda jest bardzo nierowna, w dokladnie tym samym miejscu w jednym tygodniu beda tysiace Dytiscidae i Hydrophilidae, za pare dni kompletnie pusto; a mozna tez lowic pare lat w tym samym miejscu i zawsze trafiac te same gatunki, po czym wpadnie jeden wielki rzadziol. Drugim powodem, dla ktorego darowalem sobie te pulapki, bylo to, ze z powiedzmy dziesieciu takich butelek byly takie ilosci materialu, ze nie dawalem rady tego przejrzec. Uwaga na miejsca z duza liczba kijanek - w ciagu jednego dnia napcha sie tego do pelna do pulapek, lepiej omijac takie miejsca przez jakis czas, kijanki straszliwie smierdza jak po dwoch dniach zaczynaja gnic...

Warto w takiej pulapce zostawiac troche powietrza na koncu lekko uniesionej butelki (ciagle lezacej poziomo; dlatego pulapki umocowane na dnie lapia o wiele lepiej niz pulapki swobodnie plywajace, bo maja otwor skierowany na bok). Jak sie przeglada rzadziej niz raz na dwa dni to zmniejsza to szanse na znalezienie zgnilych i rozpadajacych sie trupow, szczegolnie w goracym sezonie.

To jest metoda zgrubna, ktora trzeba uzupelniac o czerpakowanie (ale nie toni, tylko przy brzegach; warto tez miec drobny czerpak z mocna, metalowa obrecza do pociagniecia po dnie), zawsze jakas wieksza kuwete do przegladania, cos do wyciagania zielska z wody. Do tego oczywiscie przesiewanie sciolki na brzegach jesienia i wiosna i koniecznie swiecenie w poblizu zbiornikow wodnych.

Pawel



Temat: Meteoryt nie spowodował wielkiego wymierania w Permie
Wyobraźmy sobie, że z naszej planety ginie 95 procent wszystkich gatunków roślin i zwierząt. Coś takiego wydarzyło się 250 mln lat, w okresie permu. Było to największe z wielkich wymierań w historii Ziemi.
Jak dowodzą naukowcy na łamach pisma "Geology", odbywało się ono stopniowo, jego przyczyną nie mogła być zatem nagła katastrofa, taka jak uderzenie wielkiego meteorytu.

Przyczyną wymierania permskiego mogły być zmiany klimatyczne wywołane erupcjami wulkanicznymi - wyjaśnia współautorka badań, Catherine Powers z University of Southern California.

Jak wykazują badania, wymieranie rozpoczęło się w głębinach oceanów, sięgając stopniowo stref przybrzeżnych. Przyczyną był prawdopodobnie siarkowodór, który zaczął gromadzić się w wodzie.

Badania dowodzą, że olbrzymie erupcje wulkaniczne uwolniły duże ilości dwutlenku węgla i metanu, doprowadzając do szybkiego globalnego ocieplenia. Ciepła woda oceaniczna straciła zdolność utrzymywania tlenu, przez co woda bogata w siarkowodór, pochodząca z głębin, zaczęła unosić się do powierzchni. Siarkowodór produkowany był przez żyjące na dnie bakterie beztlenowe.

Następnie duże ilości siarkowodoru uwolniły się do atmosfery, zabijając organizmy lądowe. Siarkowodór zniszczył też powłokę ozonową, co przyspieszyło proces wymierania, narażając żyjące na lądach organizmy na działanie szkodliwych promieni ultrafioletowych.

źródło: http://wiadomosci.onet.pl/1633405,16,meteoryt_nie_spowodowal_wielkiego_wymierania,item.html




Temat: Ustka. Rybacy dostali nowe tereny pod garaże
Nasz łosoś najsmaczniejszy
Opublikowano: 17 marca, 2006
Z Adamem Krężelem, dyrektorem Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego, rozmawia Ilona Truszyńska.

- Jaka jest kondycja Morza Bałtyckiego? - Nie jest zła. Co prawda cały czas istnieje negatywny wpływ działalności człowieka oraz zmiany klimatyczne. Jednak dopływ zanieczyszczeń w ostatniej dekadzie został przyhamowany. Szczególnie jest to widoczne w rejonach przybrzeżnych. W latach 80. Bałtyk był zdecydowanie mocniej zanieczyszczony.

- Jakie organizmy można spotkać w Morzu Bałtyckim? - Bałtyk jest wyjątkowym morzem. To morze słonawe, a nie słone, dlatego żyje tutaj mało gatunków roślin i zwierząt w porównaniu np. z Morzem Północnym. Zmiany klimatyczne, zanieczyszczenie i generalnie działalność ludzi też wywierają swoje piętno. Kiedyś w rejonie Zatoki Gdańskiej można było spotkać sporo ryb słodkowodnych, np. okoni, szczupaków. Potem opuściły ten rejon. Teraz próbuje się przywrócić ten stan hodując narybek i wpuszczając go do zatoki, by z powrotem ją zarybić tymi gatunkami.

- Który z z gatunków zamieszkujących Bałtyk uznaje się za wyjątkowo ciekawy? - W ostatnich kilkunastu latach mamy do czynienia z inwazją nieznanego wcześniej w Zatoce Gdańskiej gatunku ryby - babki byczej. Gatunek ten szybko się rozprzestrzenia, nie mając naturalnego przeciwnika. Są oczywiście inne pospolite gatunki ryb, jak śledzie czy dorsze. W Bałtyku żyją też ssaki - foki, które wolą jednak rejony położone bardziej na północ (wybrzeża Estonii, Finlandii) i morświny spokrewnione z delfinami, które jednak bardzo trudno spotkać ze względu na ich niewielką liczbę. W Bałtyku żyją także trocie, nasz bałtycki łosoś, który jest zdecydowanie lepszy w smaku od norweskiego, choć tamten ma ładniejszy kolor. Sam fakt obecności łososia w Bałtyku świadczy już o jego czystości.

Autor: Ilona Truszyńska

Fot. Piotr Manasterski
źródło: DZIENNIK BAŁTYCKI



Temat: VIP wśród ryb
Panie Wajrak,trzeba słuchać naukowców,którzy nie mają interesu w okłamywaniu społeczeństwa w sprawach dorsza i fok .Nasz łosoś najsmaczniejszy
Opublikowano: 17 marca, 2006
Z Adamem Krężelem, dyrektorem Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego, rozmawia Ilona Truszyńska.

- Jaka jest kondycja Morza Bałtyckiego? - Nie jest zła. Co prawda cały czas istnieje negatywny wpływ działalności człowieka oraz zmiany klimatyczne. Jednak dopływ zanieczyszczeń w ostatniej dekadzie został przyhamowany. Szczególnie jest to widoczne w rejonach przybrzeżnych. W latach 80. Bałtyk był zdecydowanie mocniej zanieczyszczony.

- Jakie organizmy można spotkać w Morzu Bałtyckim? - Bałtyk jest wyjątkowym morzem. To morze słonawe, a nie słone, dlatego żyje tutaj mało gatunków roślin i zwierząt w porównaniu np. z Morzem Północnym. Zmiany klimatyczne, zanieczyszczenie i generalnie działalność ludzi też wywierają swoje piętno. Kiedyś w rejonie Zatoki Gdańskiej można było spotkać sporo ryb słodkowodnych, np. okoni, szczupaków. Potem opuściły ten rejon. Teraz próbuje się przywrócić ten stan hodując narybek i wpuszczając go do zatoki, by z powrotem ją zarybić tymi gatunkami.

- Który z z gatunków zamieszkujących Bałtyk uznaje się za wyjątkowo ciekawy? - W ostatnich kilkunastu latach mamy do czynienia z inwazją nieznanego wcześniej w Zatoce Gdańskiej gatunku ryby - babki byczej. Gatunek ten szybko się rozprzestrzenia, nie mając naturalnego przeciwnika. Są oczywiście inne pospolite gatunki ryb, jak śledzie czy dorsze. W Bałtyku żyją też ssaki - foki, które wolą jednak rejony położone bardziej na północ (wybrzeża Estonii, Finlandii) i morświny spokrewnione z delfinami, które jednak bardzo trudno spotkać ze względu na ich niewielką liczbę. W Bałtyku żyją także trocie, nasz bałtycki łosoś, który jest zdecydowanie lepszy w smaku od norweskiego, choć tamten ma ładniejszy kolor. Sam fakt obecności łososia w Bałtyku świadczy już o jego czystości.

Autor: Ilona Truszyńska

Fot. Piotr Manasterski
źródłoDziennik Bałtycki



Temat: Kiełb
ja mam taki opis kielbie : ARPIOKSZTAŁTNE
Kiełb, Kiełb krótkowąsy
Gobio gobio

Budowa zewnętrzna: Ciało wrzecionowate, w przekroju prawie okrągłe, o krótkim szerokim trzonie ogonowym. Głowa długa, oczy duże. Pysk tępy, otwór gębowy dolny. Na górnej szczęce dwa krótkie wąsiki, które odchylone do tyłu sięgają co najwyżej środka oka. Łuski duże, 40-42 wzdłuż linii bocznej. W płetwie grzbietowej 9-10 promieni. W płetwie odbytowej jest ich 8-9. Płetwa ogonowa (tak jak u wszystkich gatunków kiełbi) rozwidlona. Zęby gardłowe dwurzędowe, (2)3.5-5.3(2). Grzbiet brązowoczarniawy, brązowozielonkawy lub brązowoniebieskawy. Boki jaśniejsze z długim szeregiem ciemnych, fioletowo do niebieskawo połyskujących plam. Brzuch białawy, lśniący, na płetwach nieparzystych ciemne punkty. Długość 8-14 cm, maksymalnie 20 cm.

Czy wiesz, że... inne, czasami całkowicie zapomniane nazwy kiełbia to... ćwiok, forela, kobel, koblik, kowbel, rudzik oraz zmarzlica .

Występowanie: W szybko płynących wodach krain pstrąga, lipienia i brzany oraz w przybrzeżnej strefie czystych, zasobnych w tlen jezior o żwirowym lub piaszczystym dnie. Gatunek szeroko rozprzestrzeniony w Europie Zachodniej, Środkowej i Wschodniej aż do Uralu. Na Bałkanach i w basenie Morza Czarnego tworzy liczne podgatunki. W dorzeczu Dunaju i Dniestru występuje podgatunek Gobio gobio obtusirostris.

Tryb życia: Towarzyska, żywa przydenna ryba spędzająca ciepłe letnie miesiące na płyciznach. Na zimę schodzi do głębszych miejsc, gdzie zimuje. Tarło w maju i czerwcu. W tym okresie na głowie i przedniej części ciała pojawia się wysypka tarłowa. Kleista ikra o średnicy 1,5 mm (1000-3000) składana jest porcjami co kilka lub kilkanaście dni, na kamieniach lub roślinach, w miejscach z przepływem wody. Jakość substratu. na którym złożona została ikra, decyduje p powodzeniu jej inkubacji. Odpowiednie jest podłoże piaszczyste i żwirowe, gdyż jaja nie mogą ulec zamuleniu. Aby larwy przeżyły, woda musi mieć wysoką zawartość tlenu.

Odżywianie: Robaki, skorupiaki, larwy owadów, a także ikra ryb.

wystepuja jeszcze jakis podgatunek ?




Temat: Pomówmy o dorszach
Zieloni okłamują ludzi! Nasz łosoś najsmaczniejszy
Opublikowano: 17 marca, 2006
Z Adamem Krężelem, dyrektorem Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego, rozmawia Ilona Truszyńska.

- Jaka jest kondycja Morza Bałtyckiego? - Nie jest zła. Co prawda cały czas istnieje negatywny wpływ działalności człowieka oraz zmiany klimatyczne. Jednak dopływ zanieczyszczeń w ostatniej dekadzie został przyhamowany. Szczególnie jest to widoczne w rejonach przybrzeżnych. W latach 80. Bałtyk był zdecydowanie mocniej zanieczyszczony.

- Jakie organizmy można spotkać w Morzu Bałtyckim? - Bałtyk jest wyjątkowym morzem. To morze słonawe, a nie słone, dlatego żyje tutaj mało gatunków roślin i zwierząt w porównaniu np. z Morzem Północnym. Zmiany klimatyczne, zanieczyszczenie i generalnie działalność ludzi też wywierają swoje piętno. Kiedyś w rejonie Zatoki Gdańskiej można było spotkać sporo ryb słodkowodnych, np. okoni, szczupaków. Potem opuściły ten rejon. Teraz próbuje się przywrócić ten stan hodując narybek i wpuszczając go do zatoki, by z powrotem ją zarybić tymi gatunkami.

- Który z z gatunków zamieszkujących Bałtyk uznaje się za wyjątkowo ciekawy? - W ostatnich kilkunastu latach mamy do czynienia z inwazją nieznanego wcześniej w Zatoce Gdańskiej gatunku ryby - babki byczej. Gatunek ten szybko się rozprzestrzenia, nie mając naturalnego przeciwnika. Są oczywiście inne pospolite gatunki ryb, jak śledzie czy dorsze. W Bałtyku żyją też ssaki - foki, które wolą jednak rejony położone bardziej na północ (wybrzeża Estonii, Finlandii) i morświny spokrewnione z delfinami, które jednak bardzo trudno spotkać ze względu na ich niewielką liczbę. W Bałtyku żyją także trocie, nasz bałtycki łosoś, który jest zdecydowanie lepszy w smaku od norweskiego, choć tamten ma ładniejszy kolor. Sam fakt obecności łososia w Bałtyku świadczy już o jego czystości.

Autor: Ilona Truszyńska

Fot. Piotr Manasterski Dziennik Bałtycki



Temat: Z siedmiu jajeczek się wykluły. Dedykuję Katrzynie :)
Krzyżówka (kaczka krzyżówka) (Anas platyrhynchos) - średniej wielkości wędrowny ptak wodny z rodziny kaczkowatych, zamieszkujący Europę, Amerykę Północną i Azję. Najpospolitsza kaczka w Polsce. Przeloty w II – IV i VIII – XII. Coraz więcej osobników zimuje na niezamarzniętych wodach (większych rzekach, jeziorach, zbiornikach) oraz w miastach, gdzie są dokarmiane przez ludzi.
Nazwa krzyżówka pochodzi od kształtu sylwetki, jaką ptak ten przyjmuje w powietrzu (linia skrzydeł z linią szyi układają się w kształt krzyża).

Samiec w szacie godowej (zimą i wiosną) ma żółty dziób, głowę i szyję metalicznego zielonego koloru, pierś brązową, a na szyi białą przepaskę. Pozostałe upierzenie brązowoszare. Kuper czarny z dwoma charakterystycznie zakręconymi piórkami, ogon biały. Samica szarobrązowa, nakrapiana, z szarym dziobem. Na skrzydłach u obu płci granatowe, biało obrzeżone lusterko. Samiec w szacie spoczynkowej upierzony podobnie jak samica, jednak z żółtym dziobem i bardziej rudą piersią. W czasie letniego pierzenia tracą większość piór i zaszywają się wtedy w niedostępnych miejscach, aby przetrwać ten okres.

Wymiary średnie
dł. ciała ok. 50 - 65 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 80 - 100 cm
waga ok. 750 - 1000 g.
Biotop
Prawie wszystkie zbiorniki wodne, najczęściej tam, gdzie występuje też odpowiednio bujna roślinność przybrzeżna. W miastach zamieszkuje nawet małe stawy w parkach.
Gniazdo
W pobliżu wody - na ziemi w trzcinach, w kępie wiklin, w skrzynce lęgowej lub dziupli.
Jaja
Samica znosi 8-14 zielonkawo-szarych lub żółto-zielonkawych jaj.
Wysiadywanie
Jaja wysiadywane są przez okres 27 - 28 dni przez samicę. Pisklęta są zagniazdownikami, zdolność lotu uzyskują po około 7-8 tygodniach.
Pożywienie
Drobne bezkręgowce wodne i rośliny. Wszystkożerna.
Ochrona
Gatunek łowny od 15 sierpnia do 21 grudnia.

żródło: , wikipedia, www.fishing.pl



Temat: Porządkujemy Żuławy
Źródło: naszemiasto.pl

Mniej śmieci w żuławskich rzekach

Paulina Strzałkowska

Zakończył się cykl edukacyjnych spotkań nad żuławskimi rzekami. Namiotowe miasteczka nad Tugą oraz Świętą pojawiły się w kilku miejscowościach w tej części regionu.

Imprezy pod hasłem "Dzień dla rzeki" odbyły się w Miłoradzu, Nowym Stawie, Nowym Dworze Gd. oraz Tujsku. Nieodłącznym elementem pikników nad wodą, oprócz zabawy, były akcje sprzątania przybrzeżnych terenów. Wolontariusze oczyścili w sumie kilkadziesiąt kilometrów rzecznych brzegów. Z ich obserwacji wynika, że śmieci jest mniej niż w ubiegłych latach. Było to szczególnie widoczne w centrum Nowego Dworu Gd.

- Zaskoczyła nas mała, w porównaniu do poprzednich lat, ilość śmieci zarówno w wodzie jak i na brzegach - podkreśla Marek Opitz z Ekolubu Salwinia, grupy koordynującej projekt. - To dobry sygnał, świadczy o skuteczności podejmowanych działań i o tym, że rzeka przestaje być traktowana przez mieszkańców jak darmowe wysypisko.

Przez lata część mieszkańców wyrzucała śmieci w trzcinowiska lub prosto do wody, a inni nie zwracali na to uwagi. Teraz podejście się zmienia. Z pewnością mają na to wpływ realizowane przez ekologów edukacyjne akcje, które już po raz kolejny zostały dofinansowane z Funduszu Inicjatyw Obywatelskich.
W ramach projektu "Tuga - wspólna sprawa" można było lepiej poznać rzeczne środowisko. Po rzece kursował tramwaj wodny, chętni co chwilę wypływali w krótkie rejsy. Dużym zainteresowaniem cieszyło się również zwiedzanie żakówki - repliki tradycyjnej żaglowej łodzi rybackiej, która przypłynęła do Nowego Dworu Gd. z Muzeum Zalewu Wiślanego w Kątach Rybackich. Zainteresowani mogli również obejrzeć odnowioną łódź strażnika wodnego.

"Lądowa" część imprezy była równie interesująca, odbył się konkurs plastyczny dla dzieci. Mieszkańcy po sprzątaniu rzeki odpoczywali przy ognisku. Przyrodnicy z zaprzyjaźnionego Stowarzyszenia Ekoinicjatywa opowiadali i pokazywali gatunki zwierząt i roślin zamieszkujących rzekę. Nie zabrakło także wędkarzy oraz strażaków, którzy zabezpieczali całą imprezę.




Temat: Mucha
bąk

Bąkowate, ślepaki, bąki (Tabanidae) – rodzina owadów z rzędu muchówek. Dotychczas opisano ok. 2700 gatunków z czego w Polsce ok. 50.

Przedstawiciele tej rodziny to owady na ogół dość duże, mierzące ok. 3 cm długości o krępej budowie ciała z charakterystyczną wypukłą głową. Oczy są duże, lśniące i kolorowo ubarwione. Skrzydła szerokie i duże.

W połowie maja polskie bąkowate pojawiają się na polach i od razu rozpoczynają gody. Samice po kopulacji poszukują żywiciela, którym jest duży ssak aby odżywić się jego krwią niezbędną do rozwoju jajników(samce żywią się głównie sokami roślin). Swoich żywicieli odnajdują za pomocą wzroku. Preferują zwierzęta ubarwione ciemno. Samica za pomocą przednich odnóży rozgarnia sierść dostając się do skóry, którą rozcina żuwaczkami i szczękami. Do wykonanej ranki wpuszcza trochę śliny mającej na celu zapobieżenie krzepnięciu krwi. Następnie wysysa krew, dzięki której zaczyna się rozwój jajników i w końcu wykształcenie jaj. Larwy bąkowatych albo są drapieżnikami albo saprofagiami (żywią się szczątkami roślinnymi). Przebywają w przybrzeżnej strefie wodnych zbiorników, na bagnach, torfowiskach czy nawet w wilgotnej glebie. Ukłucia bąkowatych są bolesne i mogą powodować podrażnienia skóry. Przy masowym wystąpieniu stają się groźnymi pasożytami gdyż oprócz tego, że stają dręczycielami zwierząt hodowlanych przebywających na pastwiskach powodując ich ogólne osłabienie to jeszcze mogą przenosić zarazki chorób zakaźnych jak np. wąglika, tularemii, paraliżu dziecięcego oraz świdrowce i nicienie.

W Polsce najpospolitszy jest bąk bydlęcy (Tabanus bovinus).

Mianem "bąka" bywa potocznie określany trzmiel.



Temat: Atlas Ryb
Kiełb, Kiełb krótkowąsy



Budowa zewnętrzna:

Ciało wrzecionowate, w przekroju prawie okrągłe, o krótkim szerokim trzonie ogonowym. Głowa długa, oczy duże. Pysk tępy, otwór gębowy dolny. Na górnej szczęce dwa krótkie wąsiki, które odchylone do tyłu sięgają co najwyżej środka oka. Łuski duże, 40-42 wzdłuż linii bocznej. W płetwie grzbietowej 9-10 promieni. W płetwie odbytowej jest ich 8-9. Płetwa ogonowa (tak jak u wszystkich gatunków kiełbi) rozwidlona. Zęby gardłowe dwurzędowe, (2)3.5-5.3(2). Grzbiet brązowoczarniawy, brązowozielonkawy lub brązowoniebieskawy. Boki jaśniejsze z długim szeregiem ciemnych, fioletowo do niebieskawo połyskujących plam. Brzuch białawy, lśniący, na płetwach nieparzystych ciemne punkty. Długość 8-14 cm, maksymalnie 20 cm.

Występowanie:

W szybko płynących wodach krain pstrąga, lipienia i brzany oraz w przybrzeżnej strefie czystych, zasobnych w tlen jezior o żwirowym lub piaszczystym dnie. Gatunek szeroko rozprzestrzeniony w Europie Zachodniej, Środkowej i Wschodniej aż do Uralu. Na Bałkanach i w basenie Morza Czarnego tworzy liczne podgatunki. W dorzeczu Dunaju i Dniestru występuje podgatunek Gobio gobio obtusirostris.

Tryb życia:

Towarzyska, żywa przydenna ryba spędzająca ciepłe letnie miesiące na płyciznach. Na zimę schodzi do głębszych miejsc, gdzie zimuje. Tarło w maju i czerwcu. W tym okresie na głowie i przedniej części ciała pojawia się wysypka tarłowa. Kleista ikra o średnicy 1,5 mm (1000-3000) składana jest porcjami co kilka lub kilkanaście dni, na kamieniach lub roślinach, w miejscach z przepływem wody. Jakość substratu. na którym złożona została ikra, decyduje p powodzeniu jej inkubacji. Odpowiednie jest podłoże piaszczyste i żwirowe, gdyż jaja nie mogą ulec zamuleniu. Aby larwy przeżyły, woda musi mieć wysoką zawartość tlenu.

Odżywianie:

Robaki, skorupiaki, larwy owadów, a także ikra ryb.

Ciekawostki:

Czy wiesz, że... inne, czasami całkowicie zapomniane nazwy kiełbia to... ćwiok, forela, kobel, koblik, kowbel, rudzik oraz zmarzlica .

Uwagi:

Na wodach PZW zgodnie z Regulaminem Amatorskiego Połowu ryb nie posiada wymiaru ani okresu ochronnego.

Ryby i prawo:
BRAK OGRANICZEŃ POŁOWU




Temat: Voyage Century
http://www.voyagecenturyonline.com/index.php
Dobra:
gra w XVI wieku, teren dzialan - caly swiat. Zallety: grafa, klimat, rozbudowanie. Mamy tu zarowno walki morskie, ladowe ale tez i rozbudowany crafting - zbieranie roslin, szycie ubran, wydobywanie rudy i kilka innych. Gra jest w fazie open beta ale postacie nie zostana wykasowane. Obecnie sa problemy z item mall - zjebany na maksa ale poprawiaja go.
Zaczynamy w Atenach badz Alexandri (pomijajac ten pocztakowy statek ktory jest samouczkiem). Zagadujemy do kolesia z niebieskim wykrzyknikiem nad glowa- po rozmowie mamy torszke kasy i surowcow. idziemy z tym do shipyard bossa i opcja rebulid Ship wybieramy jaki statek chcemy posiadac:
- merch o najwiekszej ladownosci i sporym hp ale cienkiej predkosci, zwrotnosci i zalodze (oraz najmneijszej liczbie dzial)
- battle o najwiekszej liczbie dzial, hp i sredniej ladownosci, predkosci oraz zwrotnosci
- adventure srednia ilosc dzial, mala ilosc hp ale b. szybki i zwrotny. Posiada tez najsilniejsza zaloge - dobry do abordazow.
Teraz warto isc do miasta i zagadac do Skill Mastera ktory stoi przy wejsciu (npc pomoze odszukac wam mapa). I wybrac interesujaca nas umiejetnosc, zakupic i hajda do Subrub (moze bc do niego przejscie z maista ale tez i z portu). Tu scinamy drzewa, uprawiamy role itp itd. Poczatkowe miasta za bezpieczne ( w miare) wiec nic nas tam nei zaciuka. Jezlei ktos woli olac lad i poplywac i walczyc - spoko. W porcie odnajdujemy dockera kupujemy provision (zarcie dla marynarzy) i dajemy sail off i offshore (wody przybrzezne) zeby zapoznac sie ze sterowaniem. Jak obczaicie mozecie wcisnac ten przycisk obok mapy - return to high seas. Tu na pelnym morzu jezeli chcecie walczyc (zakladam ze odpiwednia ilosc dzial i amunicji macie ze soba), zatakujcie statki z czarnymi zaglami (piraci) - Peg Leg np/ Crete Peg Leg Smuggling Ship. pozniej mzona wyszukac sobie battle fielda np. Crete Battlefield (uwaga wplywajcie na te pola bitew ktore w naziwe maja nazwe geograficzna, inne to walki morskie typugracz kontra pirat - npc).
To taki krotki poradnik - jak zaczac. Jednak tak naprawde to polecam czytanie strony i glownego forum.
gra neisie wiele mozliwosci - bitwy morskie, ladowe, zbieranie, wyrabianie (bronie, zbroje i elemnty do statku). Do tego dochodzi rozbudowany sytem gildi (klanow) ktory dodaje nowe opcje (jak i obowiazki ) Tak mzona tez byc piratem (ale to nie takie latwe
Naprawde POLECAM!!
Gram(y) na serwerze Magellan, jezeli ktos by sie skusil i gra by mu sie spodobala to zapraszam do klanu Polish_Fleet - obecnie niby jestesmy full ale na dniach wbijamy wyzszy lvl gildi i bedziemy mogli przyjac wiecej ludzi.
JAK KTOS MA JAKIES PYTANIA PYTAC TU NA FORUM!
p.s. poprzedni temat wcielo wec dlatego jest te nowy



Temat: Rozmnażanie rybek akwariowych
1. Koszyczki do rozrodu ryb ("koszyczki porodowe") są odpowiednie zwłaszcza dla gatunków żyworodnych.
Koszyczek zawiesza się w średnim lub dużym akwarium hodowlanym, w którym młode pozostają do czasu,
kiedy wyrosną. Otwory koszyczka pozwalają młodym uciec przed natarczywością matki.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
2. W akwariach tarłowych przeznaczonych dla ryb składających jaja swobodnie opadające na dno i nie sklejające
się, zaleca się umieszczenie tuż nad dnem zbiornika specjalnej siatki; jej oczka muszą umożliwiać swobodne
przedostawanie się przez nie jaj. Chronimy w ten sposób ikrę przed kanibalizmem rodziców.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
3. Jaja kleiste lub wyposażone w specjalne wyrostki, składane są na roślinach wodnych, wśród których trą się
ryby. Jaja niektórych gatunków można również częściowo chronić przed kanibalizmem rodziców siatką.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
4. W świecie ryb składanie jaj poza obrębem wody jest unikatem, niemniej dobrze znane akwarystom rybki
gatunków Cepelia arnoldi. W niewoli ryby te składają jaja na szybie przykrywającej akwarium; w warunkach
naturalnych - na sięgających nad powierzchnię wody liściach roślin przybrzeżnych. Trąca się para wyskakuje
razem z wody w kierunku miejsca składania jaj. Samiec trzyma się zawsze w pobliżu miejsca tarła i od czasu
do czasu spryskuje jaja wodą. Wylęgające się larwy spadają do wody, jednocześnie ustaje tez opieka samca.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
5. Jaja składane są na solidnym, twardym podłożu (kamienie,
gałęzie). W większości przypadków rodzice troskliwie
opiekują się i jajami, i wylęgającymi z nich larwami; opiekę
może sprawować jedno z rodziców lub oboje. Niektóre
gatunki noszą złożone jaja w pysku (gębacze) i tam tez
wylęgają się larwy. Jeśli gatunek lub para zdradza
skłonności do kanibalizmu, kamień (gałąź) ze złożonymi
jajami należy przenieść do innego akwarium, bądź po tarle
usunąć rodziców.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
6. Podobnie jak w poprzednim przykładzie, para rodziców, np.
z rodzaju Pterophyllum, poszukuje twardego podłoża,
mającego jednak położenie pionowe lub ukośne. Mogą to
być ściany akwarium, gałęzie, duże liście lub łodygi roślin.
Także i w tym przypadku jaja można przenieść do innego
zbiornika wraz z podłożem lub osobno, delikatnie
zebrawszy je za pomocą małej szczoteczki do siateczki.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
7. Jaja składane są do dołka wykopanego w dnie. W
zależności od gatunku gniazdem tym opiekuje się jedno lub
oboje rodziców.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
8. Niektóre gatunki ryb, zwłaszcza zamieszkujące
wysychające okresowo zbiorniki, składają jaja w miękkim
podłożu, które chroni je przed całkowitym wyschnięciem.
Jaja mógł tutaj przetrwać okres wysuszenia zbiornika, podczas gdy ryby dorosłe wówczas giną. Sad Kiedy zbiornik
ponownie wypełni się wodą, następuje dalszy rozwój jaj i wylęg larw. Wzrost i dojrzewanie płciowe tych ryb
jest bardzo szybkie.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
9. Jaja znajdują się w pływającym po powierzchni wody gnieździe wzmocnionym zwykle liśćmi roślin wodnych
(ryby labiryntowe) lu
b umieszczonym pod szerokimi, pływającymi liśćmi lilii wodnych czy innych podobnych
roślin (sumiki). W akwariach liście te zastępuje się plastikowymi talerzykami odwróconymi do góry dnem i
pływającymi po powierzchni wody. W obu wypadkach samiec buduje gniazdo, strzeże jaj i pilnuje larw aż do
czasu, kiedy zresorbuje się pęcherzyk żółtkowy i staną się samodzielne.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
10. Podobnie jak poprzednio, jaja składane są w gnieździe z piany, budowanym tuz pod powierzchni wody lub w
jej środkowych warstwach, pod liśćmi, sufitem skalnej jaskini czy przewieszki.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
11. Niektóre gatunki ryb odbywają tarło w jaskiniach albo szczelinach skalnych. Podobne warunki znajdują w
dobrze ustawionej doniczce bądź w rurze drenowej. Nawet tutaj możliwe jest łatwe obserwowanie podłoża i jaj.
Miejsca, w którym znajdują się jaja, pilnują oboje rodzice lub jedno z nich, najczęściej jest to samiec.

pozdrawiam serdecznie
Wszystkich Akwarystów i nie tylko



Temat: MARZEC
MARZEC

Marzec to miesiąc naszych spełnionych marzeń.....
Wreszcie możemy przystąpic do porządkowania naszych ogrodów i przygotowywania go do lata:

-wytyczamy zagony i grządki pod nowe uprawy
-rozprowadzamy nawozy organiczne:kompost czy mączka rogowa na rabatach gdzie zamierzamy wysiewać warzywa
-usuwamy okrycia zimowe,szczgólnie z róż rabatowych i pnących,które wcześnie rozpoczynają wegetację
-wczesna wiosna to idealna pora sadzenia bylin i krzewów
-w zależności od pogody, w połowie lub pod koniec miesiąca przystępujemy do cięcia krzewów.Cięcie należy zakończyć gdy pąki zaczną nabrzmiewać,więcejTUTAJ
-z rabat usuwamy zaschnięte liście i łodygi oraz usuwamy zabezpieczenia zimowe z bylin i roslin dwuletnich
-przystępujemy do spulchniania ziemi na naszych rabatach
-przesadzamy rośliny dwuletnie,wysiane latem ubiegłego roku:
bratki,stokrotki,niezapominajki i chociaż dobrze znoszą zimno,należy je
w początkowym okresie przykrywać np.agrowłókniną
-zasilamy drzewa owocowe nawozami o zrównoważonej ilości składników pokarmowych
-wiosenne rosliny cebulowe,które sa właśnie w fazie kwitnienia zasilamy saletrą amonową lub Azofoską
-czyścimy byliny z obumarłych pędów i liści
-dzielimy kłącza paciorecznika-kanny i sadzimy w donicach aby przyśpieszyć rozpoczęcie ich wegetacji -wiecej TUTAJ
-sadzimy do donic bulwy Begonii bulwiastej
-nadal możemy sporządzć sadzonki pędowe,w ten sposób rozmnażamy wiele gatunków roslin doniczkowych
-zaczynamy pełne zasilanie roślin nawozami wieloskładnikowymi
-przycinamy rośliny tarasowe - ostatni dobry termin
-w oczku wodnym czyścimy rośliny strefy przybrzeżnej usuwając części martwe i chore.Czyścimy dno ,uzupełniamy wodę i instalujemy pompę natleniającą
-wysiewamy nasiona ciemierników,
-pod koniec miesiąca odnawiamy trawniki:kosimy i wertykulujemy lub napowietrzamy
-nakrywamy słojem i zbieramy/przycinamy/regularnie szczypiorek aby umożliwić mu wybijanie nowych przyrostów
- gdy tylko ziemia dostatecznie przeschnie,można rozpocząć siew m.innymi:groszku ,kalarepy,pora,marchewki,rzodkiewki,buraczków czerwonych,kalafiora i sałaty,bobu,szpinaku i pietruszki korzeniowej
-zawieszamy budki lęgowe zabezpieczając je przed drapieżnikami
-podlewamy rośliny zimozielone aby zapobiec suszy fizjologicznej:różaneczniki,wrzosy,iglaki i wszystkie pozostałe rosnące w pojemnikach
-zwalczamy ochojnika na iglakach zobacz więcejTUTAJ
-przygotowujemy w pomieszczeniach rozsady roślin jednorocznych np.aster,cynia,gazania,zatrwian wrębny,rącznik,asamitki,tyton,portulaka,goździk chiński,kocanki,wyżlin.
-wysiewamy bezpośrednio do gruntu odporne na zimno i nie znoszące przesadzania a jedynie przerywania nasiona ostóżeczki ogrodowej,maku lekarskiego,groszku pachnącego,smagliczki nadmorskiej,rezedy wonnej,klarkii wytwornej,
-dokarmiamy siewki roslin wysianych w styczniu i lutym:po 14 dniach od pikowania zaczynamy nawożenie co 2 tygodnie słabym roztworem nawozu wieloskładnikowego
-przegladamy karpy dalii i cebulki mieczyków
-czyścimy krzaczki truskawek usuwając wszystkie zaschniete i porażone liscie
-ściółkujemy podłoże wokół nowo posadzonych drzewek i krzewów
-zasilamy nawozami wieloskładnikowymi drzewa,krzewy i byliny stosując 10dag na m2,rozsypujemy płytko i mieszamy z ziemią
-dzielimy kępy bylin kwitnących latem:liliowce,dzielżany,floksy
- podsypujemy przekwitłe przebiśniegi i krokusy mączką rogową
- ścinamy pędy ubiegłoroczne traw ozdobnych




Temat: Wodorosty morskie sparzone słońcem? Owszem.
Nie tylko ludzie padają ofiarą oparzeń słonecznych - algi także. Naukowcy z Instytutu im. Alfreda Wegenera badali reakcję wodorostów morskich na zwiększoną dawkę promieniowania ultrafioletowego i stwierdzili, że rośliny są wrażliwe na nasilone promieniowanie tego typu.

Mimo zdolności roślin do fotosyntezy - procesu metabolicznego, w którym energia świetlna przetwarzana jest na chemiczną - zbyt duża ilość słońca może być źródłem zbyt dużej ilości energii, która skutecznie zabija wrażliwe pigmenty w algach. Wówczas rośliny morskie zaczynają chorować, pokrywają się plamami, bledną i w końcu gniją.

Jak więc algi chronią się przed promieniami słonecznymi powodującymi powstawanie pęcherzy? Eksperci mówią, że w przeciwieństwie do ludzi, którzy mają dostęp do filtrów przeciwsłonecznych oraz strojów ochronnych, rośliny muszą same budować swoją strategię obronną.

"Na przykład krasnorosty znajdujące się pod nasilonym działaniem promieniowania ultrafioletowego wytwarzają mniej białek pobierających czerwone światło, redukując tym samym absorpcję promieniowania" - mówi profesor Christian Wiencke z Instytutu Badań Polarnych i Morskich im. Alfreda Wegenera (AWI), jednego z 15 ośrodków badawczych Stowarzyszenia Helmholtza. "Charakterystyczna czerwona barwa blaknie i końcówki rośliny stają się białe. Ponadto algi wytwarzają substancje, które reagują podobnie jak melanina w skórze człowieka: aminokwasy MAA."

Pochłaniając energię, melanina chroni mikroorganizmy przed obciążeniami, które prowadzą do uszkodzenia komórek przez słoneczne promieniowanie ultrafioletowe. Ze względu na uszczuplenie warstwy ozonowej, która normalnie pochłania większość słonecznego promieniowania ultrafioletowego (o krótkiej fali), promieniom słonecznym łatwiej jest przebijać się do wody morskiej - informuje zespół badawczy.

Naukowcy stacjonujący we francusko-niemieckiej bazie badawczej AWIPEV na Spitzbergenie, norweskiej wyspie niedaleko Grenlandii, badali ten problem w ramach szeregu obszernych eksperymentów.

"Badamy szkodliwe działanie promieniowania ultrafioletowego na algi oraz ich mechanizmy obronne" - wyjaśnia profesor Wiencke. Zespół stwierdził, że promieniowanie ultrafioletowe uszkadza proces fotosyntezy u alg oraz ich materiał genetyczny. W wyniku tego słabnie tempo wzrostu tych organizmów i spada procent udanych cyklów reprodukcyjnych.

Naukowcy powiedzieli, że nawet niewielka dawka ultrafioletu wystarczy, aby uszkodzić zarodniki i komórki zarodkowe oraz zahamować ich kiełkowanie. "Nasze badania wskazują na to, że występowanie niektórych gatunków brunatnic jest ograniczane przez obecność promieniowania ultrafioletowego w środowisku" - mówi profesor Wiencke. "Kiedy promieniowanie ultrafioletowe nasila się, algi spychane są do głębszych wód."

Naukowiec z AWI zauważył, że warunki panujące na Spitsbergenie były optymalne do realizacji tego projektu. Powiedział, że wraz z zespołem chciał "obserwować rozwój morskich przybrzeżnych ekosystemów w świetle globalnych zmian klimatycznych".

Jak zauważa profesor Wiencke: "Nie tylko promieniowanie ultrafioletowe odgrywa kluczową rolę, ale także temperatura wody, która wzrasta w wyniku efektu cieplarnianego. Wzrost ten szczególnie odczuwa się na Spitsbergenie, w Atlantyckiej części Arktyki."

Więcej informacji:

Instytut Badań Polarnych i Morskich im. Alfreda Wegenera: http://www.awi-bremerhaven.de/

Artykuł z serwisu CORDIS,
url: http://cordis.europa.eu/f...SION=&RCN=29927
Źródło danych: Instytut Badań Polarnych i Morskich im. Alfreda Wegenera
Referencje dokumentu: Na podstawie informacji z Instytutu Badań Polarnych i Morskich im. Alfreda Wegenera
RCN: 29927




Strona 1 z 3 • Wyszukiwarka znalazła 70 wyników • 1, 2, 3